Rozdział 2

Joł everybody (?)
No właśnie....gdzie Ci wszyscy...poinformowałam ok 20 osób o rozdziale i co dostałam w zamian? 7 komentarzy...strasznie mi przykro z tego powodu.Pytałam sporo osób czy będą czytać to opowiadanie dostałam same odpowiedzi 'tak'.Więc czemu tak mało komentarzy? Sprawdzałam,jest anonimowe komentowanie więc jeżeli nie macie konta to też możecie zostawić komentarz.Naprawde tak trudno napisać 'fajne' albo 'czekam na następny'? Rozumiem 1 rozdział nie był za bardzo interesujący i długi ale no proszę Was no jedno krótkie 'fajne', ' badziewne' mogliście napisać? Mimo tego dodaje rozdział wcześniej i mam nadzieje że to docenicie i KAŻDY zostawi komentarz,jeżeli nie...możecie pożegnać się z 3 rozdziałem....

ENJOY ♥

*Nicki*
Weszłam na scene i odrazu wszystkie oczy skierowały się na mnie.Niektórzy nawet gwizdnęli na mój widok.Co jak co ale tyłek to ja mam niezły.Nie raz to słyszałam od jakiegoś staruszka na emeryturze który nie miał co robić więc przychodził do naszej restauracji i gapił się na moje cztery litery albo Kariny.Uśmiechnęłam się do klientów i zaczęłam mówić:
-Cześć wszystkim,jestem Nicki,większość z Was pewnie mnie kojarzy.Kilka osób zaczęło klaskać i gwizdać.Byli to stali klienci którzy przychodzili bardziej pooglądać mnie i  Karine niż się najeść.
-Dzisiaj zaprezentuje wam moją piosenke pod tytułem 'Autobiography'.Mam nadzieje żę się Wam spodoba.
Usłyszałam pierwsze takty piosenki i zaczęłam śpiewać:

May the lord protect me as the world gets hectic
My voice projected my life reflected
May the lord protect me as the world gets hectic
My voice projected my life reflected

Daddy was a crack fein, two in the morning had
Us running down the block like a track team
When you burnt the house down in my mother was in it
How could I forget it the, pain is infinite
She's my queen and I ain't even british
Shes the only reason that I went to school and I finished (Yeah)
She told me that I had talent
Got on her knees and prayed for me when I started being violent (Okay)
She saw something in me that, 'til this day I don't know if I could be that
But I'm a die tryin' and when I'm done cryin'
Grab the iron and black out like I'm retiring
Nightmares of you killing my mother
The reason that I sleep with my head under the covers
And they should'a thrown a book at you
Cause I hate you so much that it burn when I look at you

Nagle usłyszałam trzask drzwi.Na scene wtargnął rozzłoszczony Mark.Nigdy go aż tak złego nie widziałam.Teraz to na sto procent będę miała przerąbane.Złapał mnie za ręke tak mocno że aż syknęłam z bólu.Jednak on nic sobie z tego nie zrobił.Ściągnął mnie ze sceny i popchnął na ściane.Zabolało...

-Co ja Ci suko mówiłem? Miałaś nie śpiewać - krzyknął i uderzył mnie w prawy policzek....chwyciłam bolące miejsce modląc się w myślach oto aby szef tego nie powtórzył....

*Drake*
Rzomawialiśmy z Weezym o głupotach jak i o tych ważnych rzeczach.Między innymi o mojej karierze która rozwijała się w szybkim tempie.Przerwaliśmy rozmowe gdyż podeszła do nas jedna z kelnerek.Weezy aż się ślinił na jej widok.Zachichotałem na ten widok.Brzydka to ona nie była ale nie w moim typie.Złożyliśmy zamówienie i czekaliśmy aż nam zostanie przyniesione.Po chwili przyszła ta sama dziewczyna i nam je wręczyła.Lil' puścił jej oczko a ta się zarumieniła i odeszła.Weezy zaśmiał się i popatrzyliśmy na małą scene na której pojawiła się jakaś dziewczyna.Również była kelnerką.Na oko miała z 27 lat.Może mniej może więcej.Dziewczyna przedstawiła się.Hmmm Nicki.Śliczne imię i wogóle ona cała jest śliczna.Czarne włosy,mieszana karnacja.Ni to murzynka ni to biała dziewczyna.Z daleka dostrzegłem jej niebieskie oczy.Śliczne.Weezy zauważył że mi się spodobała.Jednak nie skomentował tego ale za to uśmiechnął się do mnie cwaniacko i poruszył zabawnie brwiami w górę i dół.Spojrzałem spowrotem na dziewczyne która akurat zaczęła śpiewać.Okazało się że umiała też rapować.Miała talent.Spojrzałem na Weezy'ego.Miał wytrzeszczone oczy i otwarte usta.Mówię wam śmieszny widok.Wiedziałem że Lil' szuka kogoś do Young Money Cash Money.Nicki idealnie by się nadawała na to miejsce.Skupiłem swoją uwage na tekście.Był o jej dzieciństwie.Współczułem jej z całego serca.Dziewczyna jednak nie mogła dokończyć swojej opowieści gdyż ktoś nagle mocno trzasnął drzwiami i wtargnął na scene ściągając ją z niej.Później krzyknął coś do Nicki i ją uderzył.Coś się we mnie zagotowało.Jak można uderzyć dziewczyne?!Weezy wstał i poszedł w tamtym kierunku,ja uczyniłem to samo.Lil' szepnął mi że pójdzie rozprawić się z tym gościem i mi poradził żebym podszdł do Nicki.Tak też zrobiłem.Dziewczyna siedziała na ziemi cała roztrzęsiona i zalana łzami.Nie widziałem tego gdyż miała twarz schowaną w dłoniach ale można było usłyszeć stłumiony szloch.Nicki nie zauważyła nawet jak usiadłem obok niej.
-Ej,nie płacz,będzie dobrze-szepnąłem a dziewczyna spojrzała na mnie czerwonymi od płaczu
oczami.Gdzie podziały jej się niebieskie tęczówki?
-Nic,nie będzie dobrze-odpowiedziała łamiącym się głosem.Wstała gwałtownie z podłogi.Chwyciła swoje rzeczy i wybiegła z restauracji.Zauważyłem że coś jej wypadło.Chciałem zatrzymać Nicki ale było już za późno.Podniosłem znalezisko z ziemi i delikatnie otworzyłem.Był to zeszyt z pisoenkami.Zapewne ona je pisała.Przejarzałem szybko jej zgube.Trzeba przyznać teksty ma zajebiste i powalające.Po chwili podszedł do mnie Weezy uderzając pięścią o drugą dłoń.
-Przypierdoliłem mu - oznajmił - zapamięta to do końca życia skurwsysn jebany...czekaj idę mu jeszcze dojebać - chciał się wrócić ale go zatrzymałem
-Myślę że mu wystarczy,musimy ją znaleźć - poinformowałem go
-I napewno ją znajdziemy,taki talent nie może się zmarnować - powiedział i wyszliśmy z restauracji.

*Nicki*
Chodziłam po Nowym Jorku bez celu.Łzy dalej spływały mi po policzkach a policzek niemiłosiernie piekł.Co chwile jakiś przechodzień rzucał mi współczujące spojrzenie.Jednak w żaden zposób nie mogli mi pomóc.Nie chciałam wracać do domu.Nie wiem sama czemu.Skierowałam się więc w stronę parku.Po 5 mintach dotarłam do celu.Usiadłam na jednej z wolnych ławek i podkuliłam nogi.Zamknęłam oczy i zaczęłam rozmyślać.Dalej przed oczami miałam twarz tego chłopaka i jego spojrzenie pełne trsoki.Kim on był? Trzeba przyznać...przystojny.Ciemnej karnacji.Niebieskie oczy jak ocean albo morze.Mimo tego że widziałam je przez ułamek sekundy to zdążyłam w nich utonąć.Były śliczne.Ile bym dała żeby zobaczyć je drugi raz.Wpadłam na pomysł napisania piosenki.Zaczęłam grzebać w torebce w poszukiwaniu zeszytu ale nigdzie go nie było.Cholera.Musiał mi wypaść.Mruknęłam z niezadowolenia bo zapewne został w restauracji a nie miałam ochoty ani zamiaru tam wracać.Nagle za plecami usłyszałam dziwnie znajomy mi głos pytający 'tego szukasz?'....